Het lijkt zo eenvoudig: wees ononderbroken bewust, als je moet niezen, bij vrees, bij ongerustheid, als je honger krijgt of als je geen honger meer hebt. Je moet een aantal dingen begrijpen. Heel eenvoudige dingen zoals niezen kunnen als hulpmiddel worden gebruikt, want hoe eenvoudig ze ook lijken, ze zijn heel ingewikkeld en het innerlijk mechanisme is heel teer. Telkens als je voelt dat je een niesbui krijgt, wees dan alert en het kan zijn dat de niesbui overgaat. Het verdwijnt misschien gewoon, omdat een niesbui een onwillekeurig iets is – onbewust, onwillekeurig.
Je kunt niet uit eigen beweging niezen; je kunt het niet willen. Hoe zou je dat kunnen? Zo hulpeloos is de mens! Je kunt niet uit jezelf een keer niezen. Hoe je het ook probeert, je krijgt het niet voor elkaar. Een keertje niezen – zoiets gerings, maar je kunt het niet uit jezelf. Het is onwillekeurig; de wil is er niet bij nodig. Het gebeurt niet vanuit je hoofd; het gebeurt vanuit je totale organisme, vanuit je hele lichaam.
En ten tweede: wanneer je alert wordt als je moet niezen – je kunt het niet oproepen, maar wanneer het opkomt – als je alert wordt, komt het misschien niet omdat je iets nieuws aan het proces toevoegt: je alertheid. Het gaat misschien weg, maar in geval de niesbui over gaat terwijl je alert bent, is er een derde aspect. Ten eerste is een niesbui onwillekeurig. Je brengt een nieuw element in – alertheid. Wanneer de alertheid gestalte krijgt, kan het zijn dat de niesbui wegblijft. Als je echt alert bent, komt hij niet; gebeurt het misschien helemaal niet. Dan gaat het derde aspect een rol spelen. Waar gaat de energie van de niesbui naar toe? Die gaat naar je alertheid. Plotseling is er een flits, een lichtflits. Je wordt nog meer alert. De energie die er door de niesbui uit zou zijn gegooid, gaat naar je alertheid. En plotseling wordt je nog meer alert.
…
Denk dus niet in termen van groot en klein. Probeer het gewoon. Zeg niet: ‘Wat kan er nou tijdens een niesbui gebeuren. Ik heb mijn hele leven geniest en er gebeurde niets.’
Pas deze techniek toe: als je net moet niezen of bij vrees… wanneer je bang bent en angst opkomt, wordt het dan gewaar op het moment dat je de angst net voelt opkomen, en de angst verdwijnt. Met alertheid kan er geen angst zijn. Hoe kun je bang zijn als je alert bent? Je kunt alleen bang zijn als je je alertheid kwijt raakt. Een lafaard is echt niet iemand die bang is; een lafaard is iemand die slaapt, en een moedig mens is iemand die zijn alertheid kan richten op de momenten van angst. Dan verdwijnt de angst.
…
Deze soetra zegt: bij vrees, bij ongerustheid… Probeer het als je je ongerust voelt, erg door ongerustheid wordt gedreven. Wat moet je doen? Wat doe je gewoonlijk als je ongerust bent? Wat doe je? Je probeert een oplossing te vinden. Je zoekt alternatieven en je raakt er steeds dieper in. Je maakt er een nog grotere puinhoop van omdat ongerustheid niet door denken kan worden opgelost, want de mind zelf is een vorm van onrust. Je maakt dus dat het groter wordt. Je kunt er niet door denken uitkomen; je raakt er dieper in. Deze techniek zegt dat je niets moet doen met ongerustheid. Wees gewoon alert. Wees alleen maar alert!
Ik zal je een oude anekdote vertellen over Bokuju, een andere zenmeester. Hij leefde alleen in een grot, helemaal alleen, maar overdag of zelfs ‘s nachts, had hij soms de gewoonte luid ‘Bokuju’ te roepen – zijn eigen naam – en daarna zei hij dan: ‘Ja, hier ben ik.’ En daar was verder niemand.
Zijn discipelen vroegen hem dan altijd, ‘Waarom roept U “Bokuju”, dat is uw eigen naam en zegt dan “Ja, hier ben ik.”?’
Hij zei dan: ‘Telkens als ik begin te denken, moet ik mij realiseren alert te zijn, en daarom roep ik mijn eigen naam Bokuju. Op het moment dat ik Bokuju roep en ik zeg “Ja, hier ben ik” verdwijnt de mind en de ongerustheid.’
En toen, gedurende de twee à drie jaar aan het eind van zijn leven, riep hij nooit meer ‘Bokuju’, zijn naam en hoefde hij nooit meer te antwoorden: ‘Ja, hier ben ik.’
De discipelen vroegen: ‘Meester, u doet dat nooit meer.’
Hij zei toen: ‘Maar Bokuju is er nu altijd. Hij is er altijd en dus is het niet meer nodig. Voorheen liep ik hem nogal eens mis. Soms kreeg de ongerustheid mij dan te pakken, verduisterde alles en was Bokuju er niet. Ik moest mij dus Bokuju herinneren en dan verdween de ongerustheid…’
Probeer dit eens. Dit is echt mooi. Probeer het met je naam. Als je je diep ongerust voelt, roep dan gewoon je naam – niet Bokuju of welke naam ook, maar je eigen naam – en antwoord dan met, ‘Ja, hier ben ik’, en voel het verschil. De ongerustheid is verdwenen. Tenminste gedurende een kort moment krijg je een kijkje achter de wolken, en die beleving kan intenser worden. Als je eenmaal weet dat je ongerustheid er niet meer is, dat het verdwijnt als je alert wordt, ben je tot een diep inzicht gekomen in jezelf en in de werking van je innerlijk mechanisme.

Het boek der geheimen, deel 2 soetra 64 - 112
Het boek der geheimen, deel 1  soetra 1 - 63
Het kleine abc van meditatie

 OSHO PUBLIKATIES
 Churchillstraat 11, 7091 XL Dinxperlo
  tel. +31-(0)315 – 654 737
e-mail: info@osho.nl
 © Copyright teksten, foto’s en illustraties van Osho: Osho International Foundation
  © Copyright Nederlandse teksten van Osho: Osho Publikaties
 Voor informatie over kopiëren/publiceren van teksten van Osho, zie: www.osho.com/copyrights