Geliefde Meester, hoe kun je je ontspannen met de dood in zicht?

Allereerst dit: je kunt je pas ontspannen als de dood een zekerheid is geworden. Ontspannen is moeilijk als er geen zekerheid is. Als je weet dat je vandaag gaat sterven, zal alle vrees voor de dood verdwijnen. Wat heeft het voor zin je tijd te verknoeien? Je hebt nog een dag te leven; leef die zo intens mogelijk, leef zo totaal mogelijk.

Het is werkelijk gebeurd in het leven van een man - zijn arts had hem gezegd: `U heeft nog maar zes maanden te leven, geen dag meer. Als u dus nog iets wilt afmaken, maak het dan nu af. Als u nog iets moet doen, doe het dan nu.' 
De man was heel rijk en hij had al jaren het plan gehad rond te reizen en de mooie plekken op aarde te bezoeken, maar er waren altijd zoveel problemen dat hij die reis voortdurend uitgesteld had. Nu kon die niet langer uitgesteld worden. Hij liet zich mooie kleren aanmeten. Men had hem nog nooit zo verkwistend gezien. Hij at het lekkerste eten, kocht het mooiste huis in de stad en sloot al zijn bedrijven. Het diende nergens toe ze aan te houden. Hij had meer dan genoeg geld voor die zes maanden - hij kon leven als een koning. 
Hij reisde de hele wereld rond en bezocht alle mooie plekken en ontmoette de meest fantastische mensen ter wereld. Eigenlijk vergat hij gewoon dood te gaan. Toen hij weer thuiskwam, waren de zes maanden allang voorbij. Hij ging naar zijn dokter om hem te bedanken.

De dokter zei: `Leeft u nog? Hoe heeft u dat klaargespeeld? De ziekte was zo ernstig dat u binnen drie maanden zou sterven.' 
De man zei: `Toen het eenmaal vaststond dat ik zou sterven, was de dood niet langer een probleem maar een zekerheid. Ik had nog zes maanden te leven, dus wilde ik in zoveel mogelijk dimensies leven. En door zo totaal en intens te leven ben ik misschien vergeten op de juiste tijd dood te gaan.' 
De arts onderzocht hem - zijn ziekte was verdwenen. Die zes maanden waren een tijd van zo'n diepe, ontspannen en blijde vreugde geweest dat de ziekte wel moest verdwijnen!

De zekerheid van de dood is een van de meest fortuinlijke omstandigheden. En de dood is nog nooit zo zeker geweest - zo zeker voor de gehele mensheid. Eigenlijk moesten de mensen ophouden oorlogstuig te maken. In plaats van te vechten met hun buren, zouden ze met hen moeten gaan zingen en dansen. De tijd is zo kort, je kunt het je niet veroorloven te vechten. De mensen zouden alle verschillen in religie moeten vergeten, zoals ook communisme, socialisme, fascisme. Al die verschillen zijn goed als je nog genoeg tijd hebt, maar de tijd is nu heel kort. Je kunt je al die verschillen van christen, hindoe, moslim zijn niet veroorloven.

Gewoon het tekort aan tijd en de zekerheid van een mondiale dood kan een transformatie teweegbrengen. Misschien ontdek je dat je in dezelfde situatie verkeert als die man, zodat de wereld niet langer verdeeld blijft in naties en religies die elkaar voortdurend bevechten. Misschien gaan we voor het eerst met elkaar genieten van deze prachtige planeet. 
De dood kan mensen die heel intens en totaal leven eenvoudig niet raken. Maar al komt hij, mensen die zo totaal geleefd hebben, verwelkomen hem omdat hij een geweldige opluchting betekent. Ze zijn moe van het leven, ze hebben zo intens, zo totaal geleefd dat de dood komt als een vriend. Zoals de avond na een hele dag hard werken een diepe ontspanning betekent, een heerlijke slaap, zo is het ook met de dood. Er is niets weerzinwekkends aan de dood; je kunt je niets schoners indenken.

Als de angst voor de dood haar intrede doet, betekent dit dat er nog een paar leemten waren die je niet gevuld hebt met leven. Die vrees voor de dood duidt daarop en dus is ze nuttig - ze toont je dat je dans een beetje sneller moet gaan, dat je de kaars van je leven aan beide kanten tegelijk moet laten branden. 
Dans zo snel dat de danser verdwijnt en alleen de dans overblijft. Dan is het onmogelijk dat de angst voor de dood je bereikt. Als je volkomen in het hier-nu bent, wat kan morgen je dan schelen? De morgen heeft genoeg aan zichzelf. Jezus had gelijk toen hij tot God bad: `Heer, geef mij mijn dagelijks brood.' Hij vroeg niet voor morgen, voor vandaag is genoeg. Je moet leren dat ieder moment afgerond is.

De angst alles te moeten verlaten, ontstaat alleen maar doordat je niet volledig in het ogenblik leeft; als je dat doet is er geen tijd en geen ruimte, zijn er geen gedachten. 
Het feit dat ik voortdurend de mogelijkheid benadruk dat deze wereld verwoest zal worden dient om jullie te helpen nu zo intens mogelijk te leven; misschien is er wel geen morgen. 
Jullie verkeren in een heel speciale positie in de geschiedenis van de mensheid. De mensen hebben altijd tijd gehad om uit te stellen - dat hebben jullie niet. Jullie situatie is uniek. Gebruik je tijd - niet om je zorgen te maken, want dat zal niet verhinderen dat er aan de wereld een einde komt. Gebruik de tijd die nog over is om zo intens te leven dat tien jaar bijna gelijk is aan honderd jaar.

Iemand vroeg eens aan een koopman: `Hoe oud bent u?'
Hij antwoordde: `Ik ben driehonderdzestig jaar oud.'
De man geloofde het niet. Hij zei: `Zegt u het nog eens. Misschien heb ik u niet goed verstaan.'
De koopman schreeuwde: `Ik zei toch, driehonderdzestig.'
De man zei: `Neem me niet kwalijk, maar ik geloof u niet. U ziet er niet ouder uit dan zestig.'
De koopman zei, `U heeft gelijk. Volgens de kalender ben ik zestig, maar wat mijn leven betreft: ik heb zes maal zoveel geleefd als een ander. In zestig jaar heb ik het klaargespeeld driehonderdzestig jaar te leven.'

Alles hangt af van de intensiteit.
Er zijn twee manieren van leven. De ene is die van de buffel - hij leeft horizontaal, op één lijn. De andere manier is die van een boeddha. Hij leeft verticaal, in de hoogte en de diepte. Dan kan ieder moment een eeuwigheid worden. Als je de kunst niet leert elk moment om te zetten in een eeuwigheid, ben je niet bij mij geweest - je hebt de kans gemist. 
Misschien gaat de wereld ten onder, misschien niet, dat is mijn zaak niet. Maar ik zal blijven volhouden dat hij vergaat, eenvoudig om jullie wakker te schudden. Verspil geen tijd aan onbenulligheden; leef, zing, dans en bemin zo totaal en uitbundig als je kunt en je zult niet door vrees gehinderd worden, je zult je geen zorgen maken over wat er morgen zal gebeuren. Bekommer je alleen om vandaag. Leef de dag, hij is zo vol; er blijft geen ruimte over om aan iets anders te denken. Als je dat niet doet, komt er zorg en angst.

Ik ben niet de enige die de aandacht erop vestigt dat de wereld ten einde loopt. Het is puur toeval dat het feit dat ik dit doe, ten volle ondersteund wordt door de wereldsituatie. Maar Jezus Christus zei tweeduizend jaar geleden al hetzelfde, en Gautama de Boeddha zei vijfentwintighonderd jaar geleden ook hetzelfde. 
Het is een oude methode om je wakker te schudden. Als je niet beseft dat je huis in brand staat, zul je er niet uit rennen. Maar Jezus Christus en Gautama de Boeddha gebruikten het als een methode; er was geen werkelijkheid die ermee overeenkwam.

Ik gebruik het ook als een methode, maar het is niet alleen maar een methode. Voor het eerst is de wereld werkelijk in de situatie waarin zij zelfmoord kan plegen. 
Leef, heb lief en maak van ieder moment een diepe extase. Misschien verdwijnt alle vrees. En als de hele mensheid naar mij luistert, vergaat de wereld misschien niet; misschien kunnen we voortgaan. De oude mens kan sterven en een totaal nieuwe mens, met nieuwe waarden, kan ontstaan om zijn plaats in te nemen.