PHILOSOPHIA PERENNIS
In de morgenschemering
kijk ik uit het raam van mijn huis, aan de rand van het centrum van Den
Haag.
Als ochtendmens geniet
ik van de twilight die er is tussen nog donker zijn en al licht
worden. Het is het mysterie dat zich elke morgen voltrekt, maar wat je
maar al te gemakkelijk ontgaat.
Opeens zie ik een
tamelijk grote vogel op het dak van het huis aan de overkant landen.
Voor een meeuw, die je
hier ten slotte volop hebt, is hij aan de grote kant.
Maar… een reiger in de
buurt van het centrum van een grote stad, zonder dat er water vlakbij is, is
geen gewoon beeld.
Ik kijk voor de
zekerheid nog even of het misschien een van die grote exotische eenden is
die je wel meer in drukke stadsgebieden ziet.
|
 |
Maar het
blijkt inderdaad een reiger te zijn en die staat nu in de dakgoot te
balanceren terwijl hij zich richt op een prooi in de diepte.
En die bevindt
zich dan in dit geval niet in het water, maar twee verdiepingen
lager op de grond.
Fier staat hij
daar en af en toe gaan zijn vleugels een beetje omhoog, als hij
balans aan het zoeken is.
Een beeld van
onaantastbaarheid en van geduld om te wachten totdat er zich iets
van zijn gading voordoet.
En plotseling
zie ik dat zijn hals zich strekt en zijn snavel strak in de richting
van de grond wordt gericht.
Hij duikt naar
beneden en is daarmee uit mijn beeld verdwenen. |
Het is misschien een
heel gewoon tafereel als je het zo leest.
De ervaring brengt
echter verwondering en verstilling in me teweeg.
Deelgenoot te zijn van
het ontbijt van een stadsreiger in het overbevolkte Nederland van
2009: voor mij is het een wonder.
En ik vind het wijs
van de reiger, dat hij hier en nu zijn kans waarneemt.
Hij wacht niet tot hij
een waterkant tegenkomt om daar voedsel te vinden.
Nee, naar de diepte
duiken kan hij ook van af een dakgoot van een gebouw van twee verdiepingen.
Het is van een zuivere
eenvoud en eigenlijk doet elke beschrijving afbreuk aan wat de ervaring is.
Datzelfde geldt voor
de afbeelding op de nieuw uitgebrachte herdruk van Philosophia Perennis.
Het boek bevat Osho’s
commentaren op de lezingen van Pythagoras.
Pythagoras kennen we
vooral uit de wiskunde.
Maar hij was tevens
filosoof en mysticus.
En bij filosoof moet
dan gedacht worden aan de pure betekenis van dit woord.
Een filo-soof wil
zeggen: iemand die wijsheid liefheeft.
Het is iemand die naar
de waarheid zoekt en dat is wat Pythagoras zijn hele leven onafgebroken
heeft gedaan.
Filosofie is in onze
tijd tot een systeem geworden, een stelsel van uitspraken.
Ze lijkt niet erg meer
op de levendige zoektocht waarvan de oorspronkelijke betekenis blijk geeft.
Pythagoras was
wetenschapper en mysticus. Hij was de eerste westerling die een synthese
probeerde te creëren tussen de wetenschap en de mystiek.
|
 |
Op
het boek staat een hele simpele afbeelding.
Je ziet een
zandvlakte en midden daarop ligt een mooie glanzende schelp.
Dat is alles,
maar het ademt een zeer speciale sfeer.
Dit gebeurt
vanuit het zien
En dan komt
het voelen.
Je hand wordt
vanzelf naar het zandkleurige oppervlak getrokken en je voelt het
ruwe korrelige van het zand. Daarnaast ervaar je het glanzende en
gepolijste van de schelp.
Het is prachtig
gedaan. Je krijgt door het zien en voelen een meer totale ervaring.
Osho vertelt in dit boek over wie
Pythagoras was en hoe hij leefde.
Het is niet
mogelijk om in algemene termen over Pythagoras te spreken, geeft hij
aan, want hij was een categorie op zichzelf.
Als je je met
hem verbond, kon je eenvoudig niet in het oppervlakkige blijven
steken. Er zou, hoe dan ook, de transformatie gaan plaatsvinden.
De wereld ten
tijde van Pythagoras is te vergelijken met het punt waarop wij nu
zitten, legt Osho uit. Er is sprake van dezelfde soort chaos die het
gevolg is van het leven vanuit de westerse mind. |
Op basis van die
optiek denken mensen de natuur te moeten domineren.
Dit gebeurt volkomen
blind, vanuit on-bewustzijn.
En we zien waar dat in
onze tijd toe gaat leiden: oorlogen die ware krachtmetingen zijn en waarin
afschuwelijke middelen worden ingezet.
Uitputting van bronnen
en natuurrampen vloeien voort uit het diep ingrijpen in de natuur door de
mens zonder enig gezond realiteitsbesef.
Een dergelijk punt in
de ontwikkeling van de mensheid kan leiden tot het verloren gaan van
beschavingen, zoals dat met Atlantis is gebeurd is.
Het kan voor ons
mensen ook als springplank dienen voor een reuzensprong in ontwikkeling. In
die situatie bevinden we ons nu.
En een van de zaken
die belangrijk zijn voor een gigantische verheffing van de mensheid is, dat
er een synthese gaat plaatsvinden tussen Oost en West.
Dat was waar
Pythagoras zich voor inzette, namelijk om intellect van het hoogste kaliber
en intuïtie van de diepste aard samen te brengen.
Het is de combinatie
die je in zijn eigen leven kunt waarnemen.
Het is een zeer helder
inzicht hebben en tegelijkertijd je vanuit eigen diepe innerlijke wijsheid
durven laten leiden.
Beide kanten worden
gevoed door meditatie die onafgebroken voortgaat.
Hoe kunnen wij helpen
om de quantum leap (reuzensprong) te laten gebeuren?
In de eerste plaats
helpen we mee aan een gunstig klimaat hiervoor door onze eigen meditatie en
het vuur hiervoor bij anderen aan te wakkeren.
En verder ziet
Osho het belang ervan in om een energieveld te vormen. Dat gebeurt
in het Osho
Meditation Resort in Pune en het gebeurt ook op
verschillende plaatsen in Nederland.
Er wordt een
voedingsbodem gecreëerd waardoor het bewustzijn van mensen kan groeien.
En dan is er geen
behoefte meer aan de destructie, maar zullen mensen alles doen om de
reuzensprong in bewustzijn te kunnen laten plaatsvinden.
Hieraan heeft
Pythagoras gewerkt. Osho heeft er zijn hele leven aan gewijd.
En wij kunnen dit
voortzetten. Het boek Philosophia Perennis, Onvergankelijke Levensfilosofie,
is hierbij een voortdurende aanmoediging.
En verder zijn de
thema's als de Herkenning van Liefde, de Ondeelbaarheid van het
Individu en het Pure Geluk dat Leven heet in dit boek ook
zeer de moeite waard.