Terugkeren Naar De Bron is een uitnodiging aan de lezer mee op reis te gaan, een reis diep in het eigen zelf... terug naar de bron, de eigen bron.
Deze reis is voor avonturiers, voor dromers en voor levensgenieters. Als je in gevaarlijke, beangstigende situaties komt, zie ze onder ogen, maar ga verder; laat je niet tegenhouden door de uiterlijke en innerlijke valstrikken, maar voel je sterk in je eigen onafhankelijk-heid. Het kan erop lijken dat iedere stap
weifelend en vol angst gemaakt wordt, maar met iedere stap maak je je eigen pad.
Dit boek bevat een grandioze mix van no-nonsense zen en sublieme poëtische mystiek. Aan de hand van tien prachtige klassieke zenverhalen, spint Osho op speelse wijze een gouden draad naar eigen-wijsheid. Je bent in de wereld, maar op een heel nieuwe manier. Het is onnodig iets achter te laten, of ergens anders heen te gaan – je leeft in de wereld, maar je blijft gecentreerd in jezelf; je energie blijft naar je eigen bron terugstromen.

‘Onthoud het: je bent een uitgestrekt universum.
De oppervlakte, waarvan je als vanzelfsprekend hebt aangenomen dat jij het bent, is enkel het begin, het voorportaal. Als we in het voorportaal praten komt dat door jou. Er zijn verre uithoeken binnenin het huis. Een heleboel mensen leven hun hele leven in het voorportaal, aan de kant van de weg: markt, familie, dingen, prestige, politiek. Je leeft aan de oppervlakte. Kakua begaf zich naar binnen naar innerlijke, afgelegen en nog verder afgelegen plekken. Hoe kun je naar binnen gaan? – houd eerst op met reizen.
Houd op met reizen, want reizen voltrekt zich aan de oppervlakte. Wees rustig, reis niet, blijf in het moment…
Wees alleen maar getuige van je mind, dan ga je steeds dieper. Houd jezelf alleen maar voor dat je niet de mind bent, en je gaat dieper.
Onthoud alleen dat je hier niet bent om een reis te maken, maar om te zijn. Je bent hier niet om iets te worden – je bent reeds dat wat je kunt worden – maar om dit ‘zijn’ te kennen, wat het is...’

Inhoud
Deel I Over de moed om jezelf te zijn
1 Eén korte toon
... over naar binnen gaan
2 Gooi het eruit!
... het idee van leegte
3 De abt van Nansen
... het moment van loslaten

Deel II Over onafhankelijkheid
4 De goede vrouw
... over de middenweg
5 Hoe verklaart het boeddhisme egocentrisme?
... over het stellen van de juiste vraag
6 De twee minnaressen
... over onschuld

Deel III Over zelfvertrouwen
7 Sneeuwvlokken zo schitterend als deze...
... op de oren van het hart
8. Het eerste beginsel
………. over zelfbewustzijn
9 Zijn gevoelens waren niet zo intens
... over de projecterende mind
10 Teng stierf staand op zijn hoofd
... over leven dat dood is, en dood die leven is

Uit hoofdstuk 1:
Onthoud het: je bent een uitgestrekt universum. De oppervlakte waarvan je als vanzelfsprekend hebt aangenomen dat jij het bent, is enkel het begin, het voorportaal. Als we in het voorportaal praten komt dat door jou. Er zijn verre uithoeken binnenin het huis. Een heleboel mensen leven hun hele leven in het voorportaal, vlakbij de kant van de weg: markt, familie, dingen, prestige, politiek. Je leeft aan de oppervlakte. Kakua begaf zich naar binnen naar innerlijke, afgelegen en nog verder afgelegen plekken. Hoe kun je naar binnen gaan? – houd eerst op met reizen.

Er bestaan twee energiebewegingen, niet meer dan twee. Energie heeft slechts twee richtingen: de ene is horizontaal, de andere is verticaal, precies als het christelijke kruis. En het christelijke kruis is echt het symbool voor de twee dimensies. De ene is horizontaal: je gaat van de ene gedachte naar de andere, van A naar B, van B naar C – horizontaal. Dan is er nog een beweging van energie: je gaat niet van A naar B, je gaat A dieper binnen – van A1 naar A2, van A2 naar A3 – je gaat dieper, of verticaal, of hoger, wat allemaal hetzelfde betekent.

Bekijk het kruis waaraan Christus gekruisigd werd. Het heeft twee balken: de ene is horizontaal waarop zijn handen werden genageld – dat is normale tijd, dat is naast de kant van de weg leven, op de markt leven, op de kruispunten leven – en dan, de diepte. Zijn hele lichaam zit aan de verticale paal. Dat betekent dieper en dieper gaan. Als je gaat zwemmen, zwem je aan de oppervlakte; dat is horizontaal. Dan duik je diep, dat is verticaal. Wie mediteert, duikt diep – een denker beweegt zich aan de oppervlakte. Denken is als zwemmen. Meditatie is niet zoals zwemmen, het is diep duiken; naar hetzelfde punt gaan maar in een alsmaar diepere laag.

Houd op met reizen, want reizen voltrekt zich aan de oppervlakte. Wees rustig, reis niet, blijf in het moment, dan val je in de afgrond. Misschien word je dan bang en misschien is dat de reden waarom je aan het verleden en de toekomst blijft denken. Want als je in het moment blijft, val je in een bodemloze afgrond. Er opent zich een diepte en jij wordt daarin opgeslorpt.
Het ego kan niet in het verticale bestaan, het kan enkel op het horizontale bestaan. De mind kan niet in het verticale bestaan, hij kan enkel op het horizontale bestaan. Maar het horizontale en het verticale treffen elkaar: dat is het samenkomen van de twee balken waar ze een kruis vormen. Ze treffen elkaar, ze treffen elkaar in het tegenwoordige moment – het tegenwoordige moment wordt het trefpunt. Daar kruist het horizontale het verticale. Vanuit het tegenwoordige moment kun je in twee richtingen gaan, of van A naar B, of van A1 naar A2. Kakua reisde van A1 naar A2, van A2 naar A3; en het is een diepte zonder eind – je kunt het eind nooit bereiken.