´En ten derde: Saraha’s lied voor de koning, het lied waarover we nu gaan mediteren – veertig strofen. Honderd zestig voor de mensen uit het volk, omdat hun inzicht niet groot was. Tachtig voor de koningin – ze stond al wat hoger, haar inzicht was al een tikkeltje groter. Veertig voor de koning, omdat hij een man van intelligentie, van bewustzijn en inzicht was.
Nu de koning bekeerd was, bekeerde zich stilaan ook het hele volk. En in oude geschriften lezen we dat er een tijd kwam dat het hele land leeg werd. Leeg… dat is een boeddhistisch begrip. Het betekent dat de mensen ‘niemanden’ werden, ze gaven hun egotrips op. De mensen leerden van het moment te genieten. Ze brachten hun tijd niet meer door in gewelddadige rivaliteit. Het werd leeg… alsof er niemand was, de mensen als zodanig verdwenen uit het land. Een goddelijke sfeer daalde neer over het land. Deze veertig strofen liggen daaraan ten grondslag.

We beginnen nu aan die machtige pelgrimsreis: Het lied van Saraha voor de koning. Het wordt ook wel ‘Het lied over het menselijke handelen’ genoemd. Heel paradoxaal want het heeft niets met handelen van doen. Dat is ook de reden waarom het zo wordt genoemd. Het gaat over het zijn maar als het zijn een transformatie ondergaat, ondergaat ook de handeling een transformatie. Doordat jij een verandering ondergaat, ga je ook anders handelen, niet omgekeerd. Het is niet zo dat je je handelen verandert en dat vervolgens je wezen, je zijn, verandert. Nee. Tantra zegt: Laat er eerst een verandering in je wezen plaatsvinden, dan verandert je handelen automatisch, uit zichzelf. Verwerf eerst een ander soort bewustzijn, dan zal dat gevolgd worden door een ander soort handelen, een andere persoonlijkheid, een ander gedrag.

Tantra gelooft in zijn, niet in gedrag en persoonlijkheid. Dat is ook de reden waarom het ook ‘Het lied over het menselijk handelen’ wordt genoemd, want als je wezen, je zijn, eenmaal veranderd is, ondergaan ook je gedragingen een verandering. Dat is de enige manier om die te veranderen.
Als je wezen verandert, open je je voor de hemel. De hemel daalt in je neer. Als je wezen niet verandert, lig je met jezelf overhoop: je probeert iets af te dwingen dat er niet is. Je wordt almaar onechter en op den duur word je twee personen, je wordt schizofreen, gespleten… Je laat het ene zien en je bent het andere. Je vertelt iets maar je doet dat nooit, je doet iets andere. Je speelt de hele tijd verstoppertje met jezelf. Het is geen wonder dat je angst en wanhoop voelt: dat is namelijk de hel.´
 

Jan Foudraine ofwel Sw. Deva Amrito, 
Osho’s ambassadeur voor Nederland schrijft in zijn voorwoord:

‘Zoals zen de mystiek kern is van het boeddhisme, zo wordt hier een andere, evenzo mystieke kern geboren met de naam ‘tantra’. Wat in de visie van tantra vooral opvalt is het levenspositieve, het transcendentale ‘ja’ tegen alles wat verschijnt en ook weer uit het gewaar-zijn verdwijnt. Dit ja wordt wel eens aangeduid met ‘totale acceptatie’. Alles wat de zintuigen bieden, alle lichamelijke gewaarwordingen en alle gevoelens en gedachten, ze worden begroet en omvat door dit transcendentale ja van zuiver gewaarzijn. In een dergelijke realisatie is er niemand meer die gewaar is. Er is slechts gewaarzijn van alles-wat-is. Er is dan niemand meer die zoekt, oordeelt, accepteert of zelfs ervaart. Osho die, juist door dit levenspositieve en onvoorwaardelijke ja, niet voor niets zoveel aandacht schenkt aan dit lied van Saraha, gebruikt voor dit zuivere gewaarzijn twee metaforen: ‘de blauwe hemel’ en ‘de oceaan’. De wolken (of de golven) van alles wat vorm en naam heeft, ze verschijnen en verdwijnen. De blauwe hemel van gewaarzijn blijft als het tijdloze, ruimteloze en permanente wat iedere mens ten diepste en in wezen is.

Leven vanuit dit perspectief van zuiver gewaarzijn is leven in totale vrijheid.

Als men de hoofdstukken van dit boek – enkele zijn gewijd aan antwoorden op gestelde vragen – op zich in laat werken, valt een ding op. Alles wat Osho zegt heeft de kwaliteit alsof het voor de eerste keer is dat hij over deze onderwerpen spreekt. En ook alsof het de laatste keer is, alsof hij na deze lezingen rustig het lichaam kan verlaten. Die laatste uitdrukking, vaak gebezigd als het gaat over de dood van het lichaam, is overigens niet juist. De ontwaakte verlaat het lichaam niet, het lichaam verlaat hem, valt uit hem. De wolk verlaat de blauwe hemel van zuiver gewaarzijn, de golf vloeit terug in de oceaan.
Dat is de vrijheid van de aan het ‘ik’ of ‘de persoon’ gestorven en herboren Ontwaakte en dat geeft ook de vrijheid zó totaal hier-en-nu en telkens weer fris en nieuw te spreken.’

Richt de energie waarmee je kijkt, op jezelf.

OSHO PUBLIKATIES
Vianenstraat 48, 1106 DD  AMSTERDAM, Nederland
Tel.: (+31-0)20-6969 372 Fax: (+31-0)20-6915 642
e-mail: info@osho.nl
© Copyright teksten, foto’s en illustraties van Osho: Osho International Foundation
© Copyright Nederlandse teksten van Osho: Osho Publikaties
Voor informatie over kopiëren/publiceren van teksten van Osho, zie: www.osho.com/copyrights