You know you’re Dutch when: een gespreksstarter

You know you're Dutch when

Ontdek hoe Nederlands je echt bent met het nieuwste boek van de auteur van de populaire ‘Stuff dutch people like-serie’. Vind je fietshelmen belachelijk, wil je dat Duitsers stoppen met het graven van gaten op Nederlandse stranden en hou je van hagelslag bij het ontbijt, ook al ben je een volwassene? De kans is groot dat je echt Nederlands bent.

Na een opzwepende, grappige blik op de Nederlandse cultuur, het ontrafelen van de mysteries van de taal, het Nederlandse moederschap prijzen en het kriebelen van je smaakpapillen met de Nederlandse keuken, richt Colleen Geske haar aandacht op de belangrijkste kenmerken die Nederlanders scheiden van de rest van de kudde.

Rijk geïllustreerd en een compact formaat, You know you’re Dutch when… is het perfecte boek om toe te voegen aan de collectie van makkelijk lezen in die kleine kamer beneden. Je weet wel, die met de verjaardagskalender op de achterkant van de deur en de kleine gootsteen met koud water.

Je kunt You know you’re Dutch when… online of bij alle grote boekhandels kopen.

How to be Dutch: hoe goed ben jij geïntegreerd?

How to be Dutch

Greg Shapiro is een bekend gezicht voor veel expats in Nederland en is een Amerikaanse komiek, schrijver, televisiepresentator, vlogger en verzamelaar van Nederlandse eigenaardigheden. Als inwoner van Nederland heeft Shapiro ruim twee decennia lang ruimschoots de gelegenheid gehad om zijn collectie culturele eigenaardigheden, die door de Nederlanders als ‘normaal’ en door alle anderen als ‘absurd’ worden beschouwd, uit te breiden. Het zijn deze culturele eigenaardigheden die de basis vormen van het professionele leven van Shapiro.

How to Be Dutch, The Quiz is het nieuwste boek van Shapiro. Het volgt zijn boek uit 2014: How to be Orange: an Alternative Dutch Assimilation Course, die aansluit bij de liveshow die Shapiro op dat moment in het hele land gaf. Zijn nieuwe boek is geschreven als een quiz en losjes gebaseerd op het Dutch assimilation of inburgeringscursus.

De quiz bevat meerkeuzevragen over onder andere Nederlandse mode, keuken, stereotypen en gezondheidszorg. Het selecteren van het juiste antwoord is vaak moeilijk, omdat alle opties belachelijk en toch totaal aannemelijk lijken. Een goed voorbeeld is:

Tijdens het fietsen zie je een groep toeristen naar je fietspad lopen. Wanneer moet je de bel rinkelen?

A. Bel zo vroeg en zo vaak mogelijk
B. Nederlandse fietsen hebben geen bel
C. Wacht tot je er bijna bovenop zit (pg21)

Gedurfde vragen over heilige gewoontes als Zwarte Piet, slavernij en racisme, Shapiro geeft de lezer de argumenten en de relevante geschiedenis die nodig zijn om inzicht te krijgen in de Nederlandse cultuur. Hij schrikt er niet voor terug om te klagen, dwaas te lijken of het onzinnige aan de kaak te stellen. Zijn vergelijkingen worden beïnvloed door zijn eigen Amerikaanse achtergrond, een vertrouwd standpunt voor niet-Amerikanen dankzij tientallen jaren televisie en films.

How to Be Dutch: The Quiz is geen anti-Nederlands boek. In plaats daarvan is het een vermakelijke kijk op het land en de cultuur waar veel migranten voor hebben gekozen, tijdelijk of permanent. Aanbevolen voor iedereen die op zoek is naar een leuk, gemakkelijk te lezen boek of die zijn eigen integratie in de Nederlandse cultuur wil beoordelen.

(Het juiste antwoord is C)

How to avoid the other tourists: Amsterdam

How to avoid the other tourists: Amsterdam

Iedereen die ooit vroeg in Amsterdam is aangekomen op een vrijdagavond in de zomer, weet dat de stad vol zit met toeristen. Soms is het moeilijk om iemand te vinden die in de stad woont wanneer je van de trein naar de Dam loopt.

Nina van der Weiden, auteur van How to Avoid the Other Tourists: Amsterdam, wilde alle plaatsen weg van de menigte onder de aandacht brengen en iets met meer lokale smaak aanbieden. Haar boek neemt je mee door vijf delen van Amsterdam: West, Zuid, Oost, Noord en Centrum. Elke sectie heeft een eigen hoofdstuk, onderverdeeld in wijken. Alle hoofdstukken bevatten een voorgestelde wandelroute (of, in het geval van Noord, fietsroute).

Het boek belicht restaurants, bars, cafés, winkels, musea en meer, die de auteur minder toeristisch en meer Nederlands vindt en worden op de website van het boek beschreven als ‘de grappigste, mooiste, meest opvallende, meest exclusieve of gewone’ van de restaurants van de stad. Ze variëren van locaties in elke gids (Het EYE, Westerkerk) tot het obscure (Het Pesthuis in het westen en een soeprestaurant in het noorden.) Ook in de inleiding van elk hoofdstuk staan veel stukjes over geschiedenis en cultuur.

Als een gids die de bewandelde route vermijdt is het boek handig. Als je veel buitenlandse gasten hebt, wil je misschien wel een exemplaar bij de hand hebben. Zelfs voor de lokale bevolking zijn een aantal wandelingen en relatief onbekende restaurants interessant. Het materiaal zorgt voor een aantal geweldige eerste date ideeën.

In tegenstelling tot de Lonely Planet of andere reisboeken, maakt de vorm het moeilijk om het boek als gids mee te nemen. Het is te breed om gemakkelijk in je handen te passen. Ook besteedt het veel tekst aan wandelroutes, die in het tijdperk van Google Maps niet bijzonder nuttig zijn. Het is ook duidelijk geschreven door een Nederlander en had een Engelstalige editor kunnen gebruiken.

Afgezien van de gebreken is het een interessant en nuttig boek. Koop een exemplaar en als het mooi weer is, volg dan de Poets’ Walk van het boek, die begint bij de Cookie Bridge of zorg ervoor dat je hem samen met een OV-chipkaart bij de hand hebt, voor wanneer je schoonouders op bezoek zijn.

Gids slavernijverleden Amsterdam

Gids slavernijverleden Amsterdam

De Gids slavernijverleden is een wandelgids voor Amsterdam die zich richt op de geschiedenis van de slavernij in de stad. De gids, gepubliceerd in 2014, maakt deel uit van het ‘Mapping Slavery Project’ van de VU University, dat ook Utrecht en Haarlem omvat.

Zoals in het voorwaard staat, wordt er op Nederlandse scholen weinig over de geschiedenis van de slavernij en de slavenhandel in Nederland geleerd. Er is daardoor ook weinig bekend over de geschiedenis van de slavernij in Nederland. Het boek opent met een overzicht van de geschiedenis van de slavernij in Nederland en de Nederlandse overzeese bedrijven. Het richt zich op vier overkoepelende thema’s: handel en winst, zwart in de stad, verzet en afschaffing, musea en archieven.

Het boek begint met een uitklapplattegrond met 115 verschillende locaties die in de rest van het boek nader worden besproken. Hoewel het boek geen specifieke wandelroute belicht, liggen de meeste locaties in het centrum van de stad en is het vrij eenvoudig om een eigen route te maken. Het is een klein boekje en gemakkelijk mee te nemen tijdens je wandeling. Aan elk nummer op de kaart worden zo’n twee pagina’s besteed, met afbeeldingen, om de locatie en de geschiedenis te beschrijven.

Populaire Amsterdamse locaties zijn te zien, van het paleis op de Dam tot de Nieuwe Kerk. Maar ook obscure locaties zijn inbegrepen, zoals de twee bustes van Moren op een gebouw aan de Herengracht. Zelfs zonder een route te lopen, staat het boek vol met interessante weetjes over geschiedenis. Zo was de officiële residentie van de burgemeester van de stad ooit de thuisbasis van slavenhandelaar Paulus Godin.

Het hele boek is dubbeltalig (zowel Nederlands als Engels). Dit is handig, maar soms ontstaat er een verwarrende lay-out waardoor het moeilijk is om de teksten in de taal van je keuze te vinden. Het boek maakt ook gebruik van een aantal foto’s zonder bijschriften, waardoor de lezer zich afvraagt wie de mensen zijn en wat ze deden om toegevoegd te worden aan het boek.

Over het geheel genomen is het boek echter enorm informatief en gebruiksvriendelijk.

The darkness that divides us: zoveelste klassieker van Dorrenstein

The darkness that divides us

Renate Dorrestein, geboren in 1954 in Amsterdam, begon haar werkzame leven als journaliste voor het tijdschrift Panorama. Haar eerste roman Buitenstaanders (1983) werd een bestseller en markeerde het begin van een ijverige carrière in de literatuur. Dorrestein publiceerde meer dan 30 fictieve en autobiografische boeken, waarvan sommige zijn vertaald of tot films gemaakt.

De collectie van Dorrestein werd in 1993 bekroond met de Annie Romein-prijs. Ze won de Vondelprijs voor de vertaling van haar roman Heart of Stone en werd genomineerd voor talrijke literaire prijzen, waaronder de Libris Literatuurprijs voor Een Sterke Man (A Strong Man) en de AKO-prijs voor Zonder Genade (Without Mercy). Dorrestein schreef tweemaal het nationale boek Week van het Nederlandse Boek, in 1997 en 2008.

The darkness that divides us

Oorspronkelijk gepubliceerd in 2003 als Het Duister dat Ons Scheidt, is deze onlangs verschenen versie vertaald door Hester Velmans en is beschikbaar voor Engelse lezers als The Darkness that Divides Us.

De roman is een familiedrama doordrenkt van mysterie. Het boek is verdeeld in drie delen, elk deel beslaat een periode van zes jaar. De 26 hoofdstukken zijn getiteld met een letter van het alfabet, beginnend met ‘A voor Abacus’ en eindigend met ‘Z voor Zeal’.

De verhaallijn draait om een Lucy, een Nederlands meisje dat haar vroege jeugd doorbrengt in een pastorie met haar moeder en hun twee mannelijke kostgangers, Ludo en Duco. Er wordt een tragische misdaad begaan, waardoor Lucy’s moeder naar de gevangenis wordt gestuurd en de zesjarige Lucy een drastische daling van de populariteit bij haar leeftijdsgenoten beleeft. Haar jeugd in dit idyllische Nederlandse dorp wordt een beproeving als de kinderen een constant regime van pesten beginnen.

In het tweede deel wordt Lucy’s moeder vrijgelaten uit de gevangenis en keert terug naar huis. De lokale gemeenschap is niet bereid om haar terug te laten keren in het leven dat ze voor haar opsluiting had. Ook Lucy is niet in staat haar relatie met haar moeder te herstellen en geeft de voorkeur aan het gezelschap en de begeleiding van Duco en Ludo. Op zoek naar een wondermiddel voor hun huiselijke onrust, ontsnappen de vier naar een leven van anonimiteit op het eiland Lewis in de Buiten-Hebriden. Hier krijgt Lucy de kans om haar jeugd opnieuw vorm te geven met de kinderen van het eiland.

Het laatste deel van het boek richt zich op Lucy’s vertrek uit Lewis en de zorg van haar voogden achterlaat voor Amsterdam, waar ze van plan is om zelfstandig te gaan wonen en naar de universiteit te gaan. Haar voornemen verdwijnt bij het zien van iemand uit haar verleden. Ze krijgt een angstaanval en is niet in staat om haar kamer te verlaten. Een ontmoeting met haar moeder op de laatste pagina’s lost het mysterie op dat door het verhaal heen geweven is en geeft vorm aan het leven van de hoofdpersonen.

Mooie, gelukkige mensen? Nee

Dorrestein schrijft niet over mooie mensen. Ze onthoudt zich van sentimentaliteit in haar karakterbeschrijvingen en kiest ervoor om hun gebreken bloot te leggen. Deze negatieve attributen zijn gemakkelijk te herkennen in de algemene bevolking. De kinderen in het boek zijn misschien avontuurlijk in hun capriolen, maar in het algemeen zijn ze geschreven als vervelende, vuile, destructieve pestkoppen. Volwassen personages missen empathie en worden gedreven door hun eigen onzekerheden.

Het plot is strak bij elkaar gehouden, waardoor de lezer wordt verleid om de geheimen die in latere pagina’s verborgen blijven, verder te ontrafelen. De vertaling van dit verhaal over gecompliceerde intermenselijke relaties is het werk van een uiterst bekwame vertaalster, Hester Velmans. The Darkness that Divides Us slaagt als Engelstalige roman en raden we zeker aan.